Turning Inward - Section 7: Ignoring, turning one’s attention away from the world and towards Awareness watching Awareness (108 sayings)
Source: English translation and the highlights as in
http://www.albigen.com/uarelove/muruganar_the_world.htm
1. சுத்த மோனத்துச் சுடர் விட்டு ஒளிர், சொருபப்
புத்தமுது ஆர்ந்து உள்ளம் மகிழ் பொங்குவோர், சித்த மயல்
சேர்ந்த உன்மாதச் சிறு களி சேர், புன் புலத்தை
ஓர்ந்து உலகத்து ஊழ்த்தல் உறார். (1202)
ஊழ்த்தல் - கெடுதல்.
1. Those in whose Heart, pure silence shines, and the perennial, blissful nectar of Self-Awareness overflows, will never look at or get lost in this world, and its false, trivial, maddening pleasures. (1202)
------------------------------
2. ஐ உணர்வால் காணும் அகிலம், மெய்யா நம்பி
நொய்ய புலன் மேல் பாயும் நோக்கத்தால், மையல்
உருப் பாரைப் பற்றும், உயிர்ச் சேட்டை அற்றுச்
சரிப்பார்க்கு, வேண்டா தவம். (1096)
நொய்ய - அற்ப; உருப் பார் - நாம ரூப உலகம்; சரிப்பார்க்கு - நடப்பவர்க்கு.
2. Those whose five senses no longer turn towards the world, which once seemed real, those who have learned to live without their mind being moved by the illusive universe of forms, they need perform no penance. (1096)
------------------------------
3. ஓரா இடத்து உளதாய், ஓர்க்கும் இடத்து இல்லாத,
பார் ஆதி ஆய பகிர் அண்டம் ஓராதே,
ஓர்த்து உள்ளம் உள்ளது உணரின், ஒரு தலையாப்
பேர்த்து உள்ள வேண்டா பிறப்பு. (749)
ஓரா - ஆராயாத; ஓராதே - கவனிக்காது; ஒரு தலையா - ஒரு முகமா; பேர்த்து - மாறி; உள்ள வேண்டா - நினைக்க வேண்டாம்.
3. The universe out there appears when not scanned. When scanned the universe disappears. Turning away from this, search keenly for the Self-Awareness within the Heart, and think no more of birth. (749)
------------------------------
4. காட்சியும் கேள்வியும், காணும் பரிச்சின்ன
மாட்சி உடைய பிரமாதாவும் வீழ்ச்சி உறும்,
அத்துவித ஞான அபரிமித பூமாவே,
சுத்த உபசாந்த சுகம். (1006)
4. Non-dual infinite Awareness, where the error of seeing, hearing, and knowing various objects has been destroyed, this is the purest bliss supreme. (1006)
------------------------------
5. அகமும் பொய், அல்லா இதமும் பொய், அந்த
அகம் இதத்தை காணும் அறிவும் மிகவும் பொய்,
முப்புடியும் தோற்றல் உறு மூலப் பகுதியும் பொய்,
அற்புதச் சிற்றம்பலமே மெய். (1017)
5. The "I" is false; "this world" is false; the seeing of "this world" by "I" is false. The primal ignorance of illusion is also false. The sole reality is bright, marvelous inner space, Being-Awareness. (1017)
------------------------------
6. சுட்டறிவு முற்றும் தொலைந்தால் அல்லாது, உயிரைக்
கட்டு புலக் கட்டு உலகக் கட்டு அறார், நிட்டையாம்
ஆன்ம நிலை நிற்றலால், அவ் அறிவு பொன்றலே
தான், மகிழும் முத்தித் தரம். (1224)
கட்டு - சேர்க்கை.
6. Unless there is a final end of the so called "knowledge" of things out there, one cannot gain release from bondage to the sense-created world. This "knowledge" being destroyed by firm abidance in Self-Awareness, what remains is the supreme bliss of liberation. (1224)
------------------------------
7. வேனில் எறி உண்ட விவேகி, நிழல் விட்டு
வேனில் உற மீளா விதம் போல, வேனில்
உலகு அடும் முத்தாபம் உழந்தோரும், உளம் விட்டு
உலகு அடைய மீள ஒணாது. (630)
மீளா - திரும்பாது; அடும் - வருத்துகின்ற.
7. Having felt the sun's fierce heat, the wise one stays in the shade, and those who know the fire raging in the world, will never leave the Heart and turn again towards the world. (630)
------------------------------
8. பார்ப்பானைப் பாராமல் பார்க்கப்படு பொருளைப்
பார்ப்பதனால், என்றும் பரிதவிக்கும் பார்ப்பாரே,
நும் தம் புறமே நீர் நோக்காது, உள் நோக்கித்
தொந்தம் அறுத்தல் சுகம். (186)
உள் நோக்கி - பார்ப்பவனைப் பார்த்து; தொந்தம் - இருமை உணர்வு.
8. Poor seer suffers endlessly, because you still perceive the object, not the subject, please look inward, not without, and taste the bliss of non-duality. (186)
------------------------------
9. பொய் ஆம் அராத் தோற்றம் போம் காறும், ஆதார
மெய் ஆம் பழுதை விளங்காது, பொய்யா
மருவும் உலகத் தோற்றம் மாறு அளவும், உண்மைச்
சொருப அதிட்டானமும் தோற்றாது. (876)
அரா - அரவு, பாம்பு.
9. Until the snake illusion goes, its ground, the real rope, will not be recognized. Until the world of false phenomena disappears, the Self-Awareness, its ground will not shine clear. (876)
------------------------------
10. உலக உணர்ச்சி ஒழிந்த பொழுதே,
குலவு பரம ஆன்ம ஒளி கூடும், குலவு ஆன்ம
சோதி சேர் வாழ்வே சுபாவ வாழ்வு, ஆர் உயிர்க்கு
மீத உள எல்லாம் இறை. (877)
இறை - அற்பம்.
10. Only when the world illusion goes, does the blissful light of Self-Awareness arrive. Life lived in this bright, blissful light, is our true natural life. Other ways of life are full of trouble and fear. (877)
------------------------------
11. படல் ஆம் உலகைப் படாது ஆய், முழுதும்
விடல் ஆய தன்னை, விகாரப் படலாய்
மயங்கி உழலும் மயக்கத்தின், மேலும்
மயக்கும் உளவோ பிற. (905)
படல் ஆம் - புலப்படுகின்ற; படாது ஆய் - புலப்படததாய்; விடல் ஆய - விட வேண்டிய; விகாரப் படலாய் - விகாரப் படுவதாய்; மயக்கத்தின் - மயக்கத்தை விட.
11. Is there a greater foolishness, than the aching foolishness, of supposing that the Self, the "I" of pure Awareness, which does not see this changing world at all, is subject to some change. (905)
------------------------------
12. விடயம் கத்தாவில் விளியுங்காறு, ஆன்ம
திட உண்மை இற்று எனத் தான் தேருங்காறு, அந்த
இறை நான் இறை நான்என, வாளா வாயால்
பறைதலால் என்னோ பயன். (708)
விளியுங்காறு - அழியும் வரை; இற்று - இப்படிப்பட்டது; தேருங்காறு - தேரும் வரையில்; வாளா - சும்மா; பறைதல் - சொல்லுதல், கத்தாவில் - கர்த்தா ஆகிய தன்னில்.
12. Until in the seer's awareness objects disappear, until firm and clear, one knows the truth of Self-Awareness, what use is it to mouth in vain the words "I am God", "I am God". (708)
------------------------------
13. பற்பல உள் சிற் சிலவும், பார்ப்பானை அன்றி இலாச்
சொற்பனமே ஆகத் துணிவு உற்றுக், கற்பனை ஆம்
நாம ரூப உலகத்தை நாடாது, அறிவு உரு ஆம்
ஏமப் பொருளையே எண். (293)
ஏமம் - சிதானந்தம்.
13. Know that these countless things are pictures in a dream, and none is real, apart from the beholder. Shun this phantom world of names and forms, and dwell in the pure, blissful being of Awareness. (293)
------------------------------
14. அயல் ஆயவற்றை அறிகின்ற, புத்தி
மயல் ஆய விஞ்ஞானம் மாற்றி, இயல் ஆய
செம்மை இதயத்தைச் சேரவே, சித்தம் ஆம்
அம் மெய் அறிவு ஆனந்தம். (971)
14. When the intellect, withdrawn from questing after outer objects, returns to its own natural home, the Heart, out Being-Awareness-Bliss, restored to us, abides forever. (293)
------------------------------
15. கானல் நீர் வையமும், அக் காசினியைக் காண்பனும்,
பானம் ஆர் கண்களின் பார்வையுமாய், ஆன தனை
எச்சம் அறச் சுட்டக்கால், எஞ்சியதைக் காண்டலே
விச்சை, மற்று அல்ல பிற. (337)
15. Awareness which survives, when all illusions, the mirage-like world, he who beholds it and the sight his eyes drink in, are destroyed without a vestige, this Awareness, this and nothing else, is Knowledge. (337)
------------------------------
16. இயல் சொருப உண்மை இனைத்து என, உய்த்து ஓரார்
அயல் வடிவா மோகித்து அழிவார், மையல் படா
ஏக சத் சித்தா இயல்வது அன்றி, மற்று அனைத்தும்
சாகச மா மாயைத் தரம். (430)
உய்த்து ஓரார் - ஆராய்ந்து அறியாதவர்கள்; சாகசம் - பாசாங்கு; தரம் - தன்மை.
16. Those who have not searched and found the truth of their own natural Being, will perish, deluded by alien forms. Live as one sole Being-Awareness. Everything, except for this, is false appearance, the realm of illusion. (430)
------------------------------
17. அன்னியம் ஒன்று இன்றி, அனைத்துமே தான் ஆகும்
தன் இயல்பாம் பூன்றத் தலைப்பாட்டால், என் இயல்பு
ஏது என்னத் தன் உள்ளத்து இயையாது, உணர்வு உறு உம்
பின்ன உணர்வு எல்லாம் பிழை. (549)
பூன்றத் தலைப்பாடு - பரிபூரண ஐக்கியம்; இயையாது - நிட்டை உறாது.
17. When the full identity is reached, the Self-Awareness is all, and there is no "other", the various common perceptions, in the absence of self-inquiry and Self-Abidance, are all seen as mere mistakes. (549)
------------------------------
18. மயல் கொண்ட ஆற்றால், மனோ மயத்தை நம்பி,
இயல் உண்மை ஆக எதிர்ந்தே, வியன் முதல் ஆம்
சுத்த ஞான ஆன்ம சொரூபத்தைச் சோர்ந்தான், உன்
மத்தன் ஆகின்றான் மதி. (611)
இயல் - விளங்குகின்ற; எதிர்ந்தே - எதிர்ப்பட்டு; வியன் - ஆச்சரியகரமான; உன்மத்தன் - பைத்தியகாரன்.
18. Seeing this mind-projected world is sheer delusion, then taking it as real, and swerving, from the sublime truth of one's own Being as pure Awareness, one but proves oneself insane. (611)
------------------------------
19. தோற்றத்தை மெய்யாத் தொடராதே, காண் சொருபத்
தேற்றத்தை நீங்கித் திகைத்து நீ, தோற்றம்
கரப்பதால் மெய் அன்று, காண்பான் சொரூபம்
கரப்பது அன்று, மெய் அதுவே காண். (25)
தேற்றம் - அறிவு; கரப்பது - மறைந்து போதல்.
19. Alienated and deluded form your true being as Awareness, do not pursue appearances, deeming them as real. They are false, since they must disappear. Your own being as Awareness is real, and cannot cease to be. (25)
------------------------------
20. உள்ளது ஆம் தானே உணர்வு ஒளியாய், உள்ளத்து உள்
தெள் என்று அகமாத் தெரிதலால், கள்ளம் இலாக்
கண் ஆம் அச் செம் பொருளே கண் கூடு ஆம், கண் புலத்து
நண்ணும் விடயம் அன்று நாடு. (643)
கண் கூடு ஆம் - பிரத்யக்ஷமாம்; நாடு - தெரிந்து கொள்.
20. The Self, the sole Reality, the light of pure Awareness, shines clear as "I", "I" in the Heart. This dear, dear Being, directly known, alone is true, not the things perceived by the eye and the other senses. (643).
------------------------------
21. உடலின் உலகின் உவர்ப்பு எப்போழ்து உண்டாம்,
உடனே துறத்தல் உறுதி, அடல் சேர்
உறுதி மேற் கொண்ட உயிர்க்குத், தம் வாழ் நாள்
அறுதி இடல் அருமையால். (829)
அடல் - வல்லமை, ஆற்றல்; அறுதி இடல் - எல்லை இட்டுக் கூறல்.
21. Even the strongest willed aspirant, does not know how long his life will last. Hence, when you feel the body and the world turn sour, renounce them all at once. (829)
------------------------------
22. நிலையாமை கண்டு அறிந்த நெஞ்சத்தால், புத்தன்
தொலையாத செல்வம் துறந்தான், புலன் ஆம்
உலகம் நிலையாமை உணர்ந்த உளத்தோன்,
இலவுகிகன் ஆதல் அரிது. (833)
தொலையாத செல்வம் - பெருஞ் செல்வம்.
22. Seeing how transient the world is, Lord Buddha gave up wealth and kinship. When one has seen how false and fleeting that which is perceived by the senses is, how can one still be worldly-minded? (833)
------------------------------
23. அச்சமே காணாப் பேர் ஆண்மையால், இவ்வுலகைத்
துச்சமா எண்ணித் துரந்தோரே, நிச்சயமாய்
மெய்ப் பொருள் காண்கிற்கும் வித்தகர், மற்று ஏனையரோ
பொய்ப் பொருள் காண் புல் அறிவினர். (834)
காண்கிற்கும் - காணும்.
23. Courageous ones, who know no fear, renounce the world, and find the world to be worthless, and so gain true wisdom. Others are foolish folk, blinded by falsehood. (834)
------------------------------
24. இல்லாமல் உள்ள உலகை, இருந்துமே
இல்லாததாக் கை இகத்தலே, இல்லாது
போன்று ஒளிரும், போதப் பொருள் ஆய தன் நிலையை
ஆன்றோர் அடைதல் என்பார். (835)
கை இகத்தலே - கைவிட்டு விடுவதே.
24. Renouncing this phenomenal world, which seems to, but does not exist, we gain (the great ones say), the Self, the shining, unseen, Awareness. (835)
------------------------------
25. விடற்கு இயல்ப எல்லாம் விடப்பட்ட பின்னர்,
விடற்கு இயல்வது அன்றி எது விஞ்சும், விடற்கு இயலா
உள்ள, மா உள்ளத்து ஒளிர் சொருப உண்மையே,
வெள்ளம் ஆம் இன்ப விளைவு. (836)
25. After we have renounced whatever can be renounced, That which abides, and cannot be renounced, is True Being shining in the Heart, the fount, the flood of Bliss. (836)
------------------------------
26. விஞ்சையாத் தோன்றும் வெறும் பொய் உலகத்தைத்,
தஞ்சமாத் தான் பற்றித் தாழாது, நெஞ்சால்
துறந்து, புளிம் பழத்து ஓடு போல் தோய்ந்து,
மறந்து கிடப்பே மதி. (825)
விஞ்சை - ஆச்சரியம்; தோய்ந்து - பொருந்தி.
26. The tamarind fruit grows unattached to its dry shell. Even so, the wise renounce at heart, and quite forget the wondrous charms of this false world, which only ruins those who trust it. (825)
------------------------------
27. உலகுணர்வு ஒன்றோ, அதனோடு ஒட்டாதும், தானே
இலகு பர உண்மை உணர்வேயும் குலவி,
மல வன்மை மாய்ந்த மன மாந்தரே, மன்ற
உலகு உண்மை அர்த்தம் உணர்வோர். (51)
27. Only those who have utterly renounced the world and all attachment, and rejoicing in Self-luminous Awareness, have minds pure and free from illusion's power only they know the sense in which "The World is Real". (51)
------------------------------
28. அவற்றை அகம் ஆக அபிமானித்த, ஆதித்
தவற்றை விவேகத்தால் தடிந்து, கவற்று உலக
ஊனம் உராத்துனைத் தேர்ந்து ஆகத், தனித்து ஒளிர் மெய்ஞ்
ஞான சொரூபமே நான். (673)
தடிந்து - அகற்றி; கவற்று - ஏமாற்றுகின்ற; ஊனம் - ஸ்தூலமான உடல்; உராத்துனைத் தேர்ந்து ஆக - கானல் நீராகவே பொய்யாய்ப் போன பின்.
28. Destroying through discrimination, the basic error that I am the body, an object, and rejecting it, and the world as mere false mirages, the surviving Awareness that shines alone as Being, That I am. (673)
------------------------------
29. யாவுமே தோற்றும் இட அறிவு ஆம் தன்னைத், தான்
ஆய்வு மேலிட்ட அமைதியிலே, சோர்வு மேல்
இட்டு நிலை கலக்கம் எய்தாமே, யாவையும் தான்
விட்டு விடுதலே வீடு. (1223)
29. Firm, steady abidance in the serene peace gained by the quest for the Self, the Awareness, the sole ground supporting all appearances, and the consequent relinquishment of all objects as unreal, this alone is liberation. (1223)
------------------------------
30. தன்னை உடலாத் தடுமாறும் புந்தியே,
துன்னும் பெயர் உருவத் தோற்றமாம் மின் உலகை,
உண்மை போல் வேட்பித்து, உறு பாச பந்தத்துள்
துண் என்று அகப்படுத்தும் சூது. (34)
துன்னும் - பொருந்துகின்ற; மின் - கணம் மட்டும் தோன்றுகின்ற; வேட்பித்து - ஆசைப்படுத்தி; உறு - வலிய; துண் என்று - திடீரென.
30. The bewildered mind, which mistakes the body for oneself, conceives the transient world of name and forms, makes it seem real and lovable, and promptly entraps one in the strong, illusive bondage of desire. (34)
------------------------------
31. உலகத்தைப் பாழில் ஒடுக்கும் முகத்தால்,
உலகக் கலக்கம் அற ஓட்டி, உலகம் தீர்
பாழை விடயமாப் பார்ப்பான், சொரூப அறிவு
ஆழியின் அப் பாழை அழி. (60)
பாழில் ஒடுக்கும் - அறவே ஒடுக்கும்; ஓட்டி - செய்து; தீர் - நீங்கிய; பாழ் - சூன்யம்.
31. With mind turned inward, drown the world in the great void and dispel illusion. Beholding then the void as void, destroy the void, by drowning it in the deep ocean of Self-Awareness. (60)
------------------------------
32. உலக ஆசரணைக்கு உவகையோடு, ஆட்டின்
அலை தாடியா வீண் அலைவார் நிலை, ஆன்ம
மோக்க ஆசாரம் முனிவார் திறன், அந்தோ
பார்க்கல் ஆகாப் பரிதாபம். (71)
32. How piteous is the spectacle of people wandering aimless in the world's ways, and ignoring the discipline that leads to permanent freedom. (71)
------------------------------
33. எதிர்ந்த உலகு ஏதப்பாடு எய்துவித்தல் எண்ணாது,
இதம் தரு மெய்யாப் பற்றியிட்டார், மிதந்த
உளியம் புணை எனக் கொண்டு ஊர்ந்தால் போல், ஆழ்ந்து
விளிவர் பிறவி வெளத்து. (128)
எதிர்ந்த - தன் முன் இருக்கின்ற; ஏதப்பாடு - கேடு; உளியம் - கரடி; புணை - தெப்பம்; ஊர்ந்தால் - மிதந்து சென்றால்; விளிவர் - அழிவர்.
33. Those who forget the harm the false world does, and cling to it as real and comfortable, mistake a floating bear for a boat, only to be crushed and drowned in the sea of births. (128)
------------------------------
34. உடம்போடு உலகை உறுதி எனப் பற்றி,
மடம் படுவோன் சாந்தி மடுத்தல், மடம் பேர்ந்து,
உடும்பு போன்று உள்ளத்து உயிர் நிலை உற்று ஓவான்,
இடும்பை உறல் என்றும் இல. (130)
மடம் படுவோன் - அறிவு அற்றவன்; மடுத்தல் - அடைதல்; பேர்ந்து - விட்டு; ஓவான் - விட்டு நீங்காதவன்.
34. When will the fool, who thinks the body and the world are permanent and cling to them, find peace? Only when this foolishness leaves him, and like a limpet, he clings to that Self-Awareness within. From then on, he shall never know pain. (130)
------------------------------
35. உளப்பாடு சான்ற உயிர் ஓவியத்தில், தெய்வ
வெளிப்பாடு என்று ஆன்றோர் வியப்பர், களிப்பால்
மிகத் தீமை செய்யும் பல் வேறு எழில்கள் போலாது,
அகத் தூய்மையே மெய் அழகு. (245)
உளப்பாடு - உண்மை; சான்ற - மிகுந்த; உயிர் ஓவியம் - மனிதன், புருடன்.
35. The world's many and various bright objects, give pleasure, only to bring grievous evil. Unlike these, inner purity alone has true beauty. Hence, the wise regard and marvel at the sage, the living embodiment of truth, as God made manifest, here on this earth. (245)
------------------------------
36. பன்னற்கு அரிய பரமகுரு இன் அருளை,
உன்னற்கு உரியபடி உன்னியே, முன் நிற்கும்
பொய்ம்மாயத் தோற்றப் புணர்ப்பில் புகுதாது,
சும்மா இருப்பே சுகம். (288)
பன்னல் - சொல்லுதல்; புகுதாது - புகாது.
36. Grasping aright the ineffable grace of the supreme Teacher, being unentangled in the illusory world that stands in front, abidance in mere Being, is true bliss. (288)
------------------------------
37. எதனை மறந்ததனால் இவ் உலக மாயை,
மதன் உடைத்து ஆய்த் தன்னை மயக்கிற்று, அதனை
அறிந்தாலே அன்றி, அணு அளவும் துன்பம்
இறந்து ஒழிதல் என்பது இலை. (368)
36. What is That, forgetting which, we have fallen under the powerful spell of this false world? Unless we know That, the Real; there is no chance for the death and disappearance of our pain. (368)
------------------------------
38. ஒன்றன் மேல் ஒன்றை உறுதி என, மேல் மேலும்
சென்று ஓடி நாடும் செகத்தீரே, ஒன்று ஆய
எப் பொருளை ஆய்ந்தால், வேறு எப் பொருளும் இன்று ஆமோ,
அப் பொருளை ஆய்தல் அறிவு. (536)
நாடும் - விரும்பும், ஆராயும்; ஒன்று ஆய -ஒன்று ஆகிய.
38. O worldly folk, who long for and run after an endless series of temporary things, it is true wisdom to seek and know That one thing, on knowing which all other things will cease to be. (536)
------------------------------
39. ஆன்ம சொரூபத்தை ஆற்ற உணர்ந்து, அன்னியத்தைச்
சூனியமாகக் கை இகந்து சோர்தலே ஞானம் ஆம்,
காலமொடு தேயம் கடந்தவும், மற்று ஓர் கருத்தும்,
சால உணர்வு அன்று சதுர். (538)
கை இகந்து சோர்தலே - கை விட்டு ஒழிதல்; தேயம் - தேசம்; சால - சிறந்த; சதுர் - சாமர்த்தியம் வாய்ந்தது, தக்கது.
முக்கால தேச திருஷ்டியும், பிறர் கருத்து அறிதலும் சிறந்த ஞானம் ஆகாது.
39. Knowing aright the nature of Self-Awareness, and abandoning the non-self as void and unreal, is true wisdom. All other knowledge is ignorance, and not wisdom. (538)
------------------------------
40. மன வெளியின் கண் அம் மனக் கற்பனையால்,
கனவு என வந்து எய்துவது ஓர் காட்சி எனவே,
திடம் கொண்டு சுட்டு அறிவைச் செற்று, விடய ஆசை
மடம் கொன்று நிற்றலே மாண்பு. (550)
ஓர் காட்சி - இந்த நனவுக் காட்சி; செற்று - அழித்து.
40. Like a dream, this "waking" world is but a mind conceived appearance in mind space. Hence, greatness lies, in firmly ending indicative knowledge, and the foolishness of fondness for outer objects. (550)
------------------------------
41. கற்பிதத்தைச் சுட்டிக் கலங்காது, நெஞ்சே நின்
உற்பவத்தைச் சுட்டி உளம் புகுதாய், சித்பரத்தில்
யாவுமே தானா இயல், கேவல அத்துவிதம்
மேவுமே, நின் சொருப மெய். (785)
உளம் புகுதாய் - உளம் அடைவாயாக; இயல் - விளங்கும்.
41. O heart of mine, instead of being confused by this conceptual world, enter within, and seek the source. Then in the realm of pure Awareness, you experience sheer non-duality, where the one Self-Awareness, shines as all things. (785)
------------------------------
42. ஆன்ம ரசம் ஒன்றே அதிரசம் என்று ஆய்ந்து, அதனால்
ஆன்ம நிலை நின்றார் அறிவு உடையார், ஆன்ம சுகம்
ஒன்றா உயர்ந்த உறுதி என்று ஓராதார்,
நின்றார் உலக நிலை. (1027)
42. Having found that Self-relish is the highest bliss, the wise abide as Self-Awareness alone. But those who do not know that the sole, certain, supreme bliss is in Self-Awareness alone, they stay forever worldly-minded. (1027)
------------------------------
43. தம் தம் உரு இன்பம் எனத் தாம் உணர மாட்டாரே,
கந்த மிருகம் போல் கலங்குவார், தம் தம் உரு
நன்றாய் உணர்கிற்பார், ஞாலத்தை நாடாது
நின்றார் தமது நிலை. (1028)
கந்த மிருகம் -கஸ்தூரி மான்.
43. Those who cannot see that Bliss is their own Self-nature roam bewildered like musk deer in the forest. Those who have known the Self-Awareness, instead of wandering in the world, abide in their own natural state. (1028).
------------------------------
44. குறிக் கொண்டு ஒழுகக் குலவுவது, சுத்தத்
துறக்கம் ஆம் போத சொரூபம், மறக்கம் இலா
ஒர்மையால் உள்ளத்து உபாசித்துத், தான் அதுவா
நேர்மை உறல் வாழ்க்கை நிறைவு. (1094)
சுத்தத் துறக்கம் - பேரின்பம்; மறக்கம் - மறதி.
44. The only goal worth seeking is the supreme bliss of Self-Awareness. Constant remembering and abiding as That, within the Heart, amounts to completeness of life. (1094)
------------------------------
45. அருள் வாழ்க்கையே செம் பொருள் வாழ்க்கை, அல்லா
மருள் வாழ்க்கை காண் உலக வாழ்க்கை, வெருள் வாழ்க்கை
வாழ்வது என்ன மாயம், மனோ மாயா விலாசத்தூடு
ஆழ்வதே அன்றோ அது. (1095)
45. Such a life of Grace alone, is life lived in full, real Being. This worldly life of false phenomena, full of fear, is sinking deeper in illusion, not authentic living. (1095)
------------------------------
46. சொருபம் தனில் துயில் அறிஞன் சித்தம்,
பருவந்து பாழ்படான் பாரில், சொருப
நிருவிகற்ப மோன, நிரதிசயானந்தப்
பரவையில் பேராது படிந்து. (1154)
பருவந்து - துன்புற்று; பரவை - கடல்.
46. The sage abiding in Self-Being, asleep and yet awake, immersed in the still, deep, immutable ocean of supreme bliss, will never lapse back into this ruinous world and suffer. (1154)
------------------------------
47. சுட்டு உணர்வால் தன் முன்னர்த் தோற்றும் பிறவற்றைச்,
சுட்டு உணர்வால் ஏங்கிச் சுழலாதே, துட்ட மனம்
சுட்டு உணர் நான் ஆர் எனத், தன் சுட்டி உசாய்த், தன் மெய்க் கண்
நிட்டையே உண்மை நிலை. (1023)
தன் மெய்க் கண் - தன் நிஜ சொரூபமான ஆன்மாவில்.
47. When the villainous mind, instead of being bewildered by objects appearing there without, looks inward, questing "Who am I?", and rests firmly in its ground, the Self-Awareness, this is our true, authentic Being. (1023)
------------------------------
48. அவ் அறிவு ஆம் மெய்யே நீ ஆய் இருக்க, அவ் அறிவால்
அவ் அறிவே நீயா அமையாமல், அவ் அறிவு ஆம்
உன் நின்று எழுந்த உலகியலை ஓர்ந்து அழிதல்,
என் என்று உரைப்பேன் யான். (429)
48. While in truth you are that Awareness, you do not abide as such, but suffer, since you only recognize this worldly life alone, which rises from yourself, this sole Awareness. How shall I describe this foolishness? (429)
------------------------------
49. அகந்தை மனப் பான்மை சேர், அற்ப உயிர் வாழ்க்கை
உகந்தார், மகத்தா உளத்து முகந்து கொள,
எல்லை இல் பேரின்ப இயல் பர வாழ்வு, உள்ளதனை
இல்லையே போல இகந்தார். (127)
உகந்தார் - மேற் கொண்டவர்; முகந்து கொள - அனுபவிக்க; இயல் - சத்; இகந்தார் - துறந்தார்.
49. Those who desire, like, and live, the trivial life the ego knows, reject, as if it were unreal, the natural life of infinite bliss within their own hearts, ever present for their enjoyment. (127)
------------------------------
50. அகந்தை வாழ்வு ஆன அசத் காரியத்தை,
மகிழ்ந்த உயிர் சிந்தை மிக மாழ்கும், அகந்தை தீர்
ஆன்ம சொரூப வாழ்வு ஆன, அருள் சித் பரமே
தான் மகிழ வேண்டுவது தான். (131)
உயிர் - மக்கள்; மாழ்கும் - கெடும்; தீர் - அற்ற; தான் - ஒருவன்.
50. Those who enjoy the ego's life of false phenomena, perish and die. The state of grace, supreme Awareness, the life lived in Self-Being, this alone is the bliss worth seeking. (131).
------------------------------
51. புன் புலமே சுட்டல் உறும் புத்தி, நான் ஆர் என்று
தன் புலமே சுட்டத் தலைபடலே, முன் பார்
குறி குணமே சுட்டிக் குலைந்து அழுங்கும், தன் சுட்டு
அறிவு தன்னுள் செறியும் ஆறு. (185)
சுட்டல் உறும் - காண்கின்ற; முன் பார் - முன்னிலையில் உள்ள; அழுங்கும் - துன்புறும்; செறியும் - நிட்டை உறும்.
51. How to make the mind, which now looks painfully, at forms and features without, turn inward? By asking who is this "I", this mind, which sees this trivial world, and thus directing it towards the Self-Awareness. (185)
------------------------------
52. சித்த சங்கோசச் சிறுமை சேர் புன் மதியின்,
மத்த அகங்கார மயல் வாழ்விலே, சித்தம் ஒன்று
உள்ளல் அற்று உள்ளது, ஓர் ஒட்பம் கூர் உண்மை மகிழ்வு,
உள்ளவர் யாரே உரை. (454)
சங்கோசம் - சுருங்குதல்; ஒன்று உள்ளல் அற்று - ஒரு எண்ணமும் எண்ணாமல்; ஒட்பம் - பிரகாசம், தெளிவு.
52. In the false, frenzied ego life, created by the mind, constricted to some thought, who can enjoy the clear, bright, bliss of pure Awareness, free from thought. (454)
------------------------------
53. உள்ளும் புறம்பும் அனைத்து ஊடும், அவற்றோடு
எள் அளவும் பற்றாது இயல் விசும்பை எள்ளும்,
அசங்கனாத் தன்னை அறிந்தால் அன்றி, மோக
வசங்கதன் ஆகாமை அரிது. (911)
எள்ளும் - சமமான; மோக வசங்கதன் - மோக வசப்பட்டவன்.
53. Within, without, and through and through all objects, the ethereal sky is present and yet is bound or affected by none. And unless one knows one's Self as the pure transcendent Self-Awareness, one cannot but get caught in the world's illusive bonds. (911)
------------------------------
54. வாழ்வதே எண்ணுகின்றீர், வாழ் வகை எது என்று ஓரீர்,
பாழ் வளர் மயக்கத்து ஊடு, பகல் கனாக் கண்டு, நீவிர்
தாழ்வதே வாழ்வா எண்ணித், தருக்கியே செருக்குகின்றீர்,
பாழை ஊடுருவிச் சென்று, பற்றிடீர் உண்மை வாழ்வே. (1089)
54. You desire life. But you do not know how to live. Thinking that sinking in this deep, void, vain, illusive walking-dream is "life", you proudly claim you "live". Pierce this illusion, go, grasp the Truth, eternal life. (1089)
------------------------------
55. திகந்தம் எலாம் சுற்றித் திரிந்து, படர் உற்றும்
இகம் தனிலே மாழ்கல் அறிவீனம், அகந்தை
தரும் அசைவு மாய்க்கும் சதா சிவம் ஆம், மோனப்
பரம சிவன் பாதம் பயில். (1103)
திகந்தம் - திசைகளின் முடிவு, எல்லை; படர் - பிரிதல்; இகம் - இவ்வுலகம்; பயில் - அநுசந்தானம் செய்.
55. It is foolishness to waste one's life running in all directions, searching different goals. Learn to practice firm abidance in Self-Awareness, the eternal and auspicious silence, which alone can still the ego's restlessness. (1103)
------------------------------
56. அத்துவித பூரணத்தே, ஆழ்ந்து அமிழ்ந்த சித்தத்தோர்,
பொய் துவித வாழ்வில் புலம்பு உறார், சுத்த உணர்வு
ஆன சொரூப அருட் பரத்தே, அது அன்றி
யான் இது என்று ஒன்றும் இலை. (1117)
புலம்பு - மயங்குதல்.
56. Those whose minds are merged and lost in one non-dual fullness, will never be bewildered by this false, phenomenal life. In that blessed, supreme state of Being pure Awareness, That exists alone without and "I" or "this". (1117)
------------------------------
57. தொடர்பு அரிந்த கத்தத்துவத்தாலே, ஞானி
கடவதாச் செய் கன்மம் காணான், சடம் ஆம்
அயல் அணுவும் தோற்றா அறிவாலே, ஐயம்
மயல் அணுவும் தோற்றாது மற்று. (1118)
அரிந்த - அறுக்கப்பட்ட.
57. The sage whose knot of doer-ship has snapped, fins no more "duties" to discharge. In his Awareness there is no other and no objects, hence no doubt and no delusion. (1118)
------------------------------
58. ஒளித்த கடலுள் சிந்தை ஒன்றிக், கல்லோடு
குளித்து, உயர் நல் முத்தைக் கைக் கொண்டு களித்து ஆங்கு,
இதயத்துள் வைராக்கியத்தோடு ஆழ்ந்து, ஆன்ம
நிதியத்தைப் பெற்று, அவலம் நீங்கு. (1067)
58. As the pearl fisher, with single thought, weighted with a stone, dives deep into the sea and grasps the pearl most precious, and rejoices, dive into the Heart with stern non-attachment, gain Self-treasure, and so end all suffering and sorrow. (1067)
------------------------------
59. உய்ந்து போவாருக்கு உறுதி உரைக்குங்கால்,
ஐந்தும் அகப்படுக்கும் ஆமை போல், ஐந்தும்
அடங்கி ஒடுங்கி, அகம் நோக்கிச் சிந்தை
மடங்கி இருப்பே மகிழ்வு. (291)
59. For those who seek eternal life, the assurance stands: the five senses retracted like a tortoise, the mind turned home-ward to the Self-Awareness, and there abiding, is pure bliss. (291)
------------------------------
60. கற்று ஆங்கு ஞானம் கடைபிடித்துப், புன் புலம் ஆம்
மற்று ஆங்குச் சிந்தை வழுவாது, தேற்றமோடு
உண்மை ஒளியால் உள் ஒழுகும் ஒழுக்கமே,
உண்மை உபதேசம் உணர். (327)
கற்று ஆங்கு - கற்றபடி; மற்று ஆங்கு - மற்ற திசையில்; தேற்றம் - தெளிவு.
60. Steadfast clinging to the wisdom learnt, the mind restrained and withdrawn from the field of the false senses, living within, in the clear light of truth, such practice is the only true teaching. (327)
------------------------------
61. வெள்ளமாய்த் துன்று விடய போகங்களை விட்டு,
எள் அறிவால் என்ன பயன் என்பீரேல், உள்ளத்து
இடைவிடாது என்றும் இயல், சொருப சாந்தி
நடைபெறல், மெய்ஞ்ஞான நலன். (77)
வெள்ளமாய் - அளவு அற்றனவாய்; துன்று - உள்ள; எள் - வெறும், இகழத்தக்க; நடைபெறல் - அனுபவிக்கப்படுவது.
61. What does one gain, you well may ask, by giving up the "immense wealth" of worldly pleasure, and seeking only "mere" Awareness? The benefit of true Awareness is the unbroken prevalence of peace within the heart, the bliss of one's own natural being. (77)
------------------------------
62. துர்க் குணங்கள் யாவும், தன் சோர்ந்த பிரமாதம் ஆம்,
பொய்க் களியே மூலமாப் பூத்தலால், அக் களி மால்
சேர்ந்த அகந்தை சிதைந்த, மெய்ஞ்ஞான உப-
-சாந்தமே சத் குணச் சால்பு. (331)
தன் சோர்ந்த - ஆன்ம நிஷ்டையில் இருந்து தவறுகின்ற; பூத்தலால் - உண்டாவதால்; சால்பு - நிறைவு.
62. Since every vice springs from the false pleasures of swerving from the Self-Awareness, the completion of virtue, is the perfect peace of pure Awareness, following the end of the ego, which is fed by such false pleasures. (331)
------------------------------
63. நிலைத்தே உளம் உடையான் நீத உரை, அன்பர்
மலைத்தே கலங்கும் மனம், புன் புலத்து ஆறு
ஒழுகு ஒட்பம் ஓய்ந்து, உள் உறு கதிக்கு நல்ல
வழிகாட்டி ஆக மதி. (502)
நீதம் - நீதி; உள் உறு கதிக்கு - உள்ளம் அடையும் பேறுக்கு.
63. The apt speech of one firmly established in the Heart, prevents the bewildered and confused devotee's mind from wastefully running in the desert of the senses, and points the way inward, to permanent liberation. (502)
------------------------------
64. அறிவு பல என்பர் அயலை அறிவு அறிந்தார்,
பிறிவு படு பேத மயல் பேர்தல் அறியாரே,
வெறி விளையும் ஐ உணர்வை மீட்கும் அறிவாலே,
செறிவுபடு மெய் அறிவு தேற அயல் இன்றே. (581)
பிறிவு படு - வேறுபடு; பேர்தல் - நீங்குதல்; வெறி விளையும் - ஆசை ஆதி வெறி உணர்வை உண்டாக்கும்; ஐ உணர்வு - ஐம்புலன் உணர்வு; செறிவுபடு - நிறைந்த, பூரண; தேற - அடையவே.
64. Knowledge is multiple and various, say those who know objects, but not the freedom from, the dire delusion of differences. When the five senses, driven outward by desire, are pulled back, then, true, full Awareness comes, and there is no "other" to be known. (581)
------------------------------
65. உளதே உணர்வு, அவ் உணர்வே மகிழ்வு,
களவே அயலால் களித்தல், தெளிவு ஆரும்
உண்மை ஆம் தன்னை ஒழி, கற்பனா விடயத்து
உண்மை மகிழ்வு உண்டோ உரை. (584)
தெளிவு ஆரும் - தெளிவுடன் கூடிய; ஒழி - தவிர்ந்த.
65. The only Being is Awareness, and Bliss is nothing but Awareness. Pleasure from elsewhere is mere delusion. Apart from the Self of Being-Awareness, how can real joy come from objects merely fancied? (584)
------------------------------
66. அறிவு இன்பம் கண்டிலா வாதர், புன் மாதர்
குறி இன்பம் ஆதியாக் கூறும், பிறிது இன்பம்
தன்னை மதித்துத் தடுமாறிச், சாம் பொழுதும்
அந் நினைவால் ஏங்கி அழிவார். (586)
வாதர் - வாதிப்பவர்கள்; சாம் பொழுதும் - சாகும் பொழுதும்.
66. Not knowing the bliss of Self-Awareness, people highly rate sex and other similar pleasures. Living thus, they yearn for these, even when they die. (586)
------------------------------
67. கண்டு களிக்கக் கடவதா, உள்ளத்து
மண்டு பெரு வாழ்வை மறந்து போய், விண்ட
தினைத் துணையும் பற்றாச், சிறு விடயத் தேனை
நினைத்து உருகும் பேதையர் நெஞ்சு. (587)
மண்டு - நிறைந்த; விண்ட தினைத் துணையும் - உடைந்த தினை அளவும்; பற்ற - சமம் ஆகாது.
67. Forgetting the pure bliss eternal, welling up in the heart for our enjoyment, foolish people yearn for honey driblets, squeezed from objects, worse than broken rice. (587)
------------------------------
68. எண்ணுக்கு அடங்காப் பேர் இன்பச் செழும் கனியை,
உண்ணும் உயர் நாட்டம் நனி உற்றார்க்குக், கண் இழந்த
ஏமரா மாக்களே எய்தக் கடவது ஆம்,
காமரு சிற்றின்பம் கடை. (589)
செழும் கனி - பழுத்த சிறந்தக் கனி; நனி - அதிகமாக; கண் இழந்த - அறிவு அற்ற; ஏமரா - காப்பாற்றப்படாத; காமரு - விருப்பமுள்ள.
68. Sense pleasures, sought and found by blind, unguarded fools, are fit only for contempt by those who long to taste the rich, ripe fruit of immeasurable sweet, supreme Bliss. (589)
------------------------------
69. ஐம்புலத்தை ஆற்ற அடர்த்து ஒழுகும் அவ் இனத்தோடு,
என் பொருட்டுக் கூடி ஒருங்கு எய்கின்றார், புன் புலத்துக்கு
எண் பதத்தால் ஏங்கி இளகிக் கரைந்து ஒழுகும்,
பண் படா உள்ளத்தவர். (605)
அடர்த்து ஒழுகும் - அடக்கி அழித்துப் பழகும்.
69. Those who with minds far from mature, yearn for and wallow in sense pleasures, why would they seek, why would they join, the company of saints whose conquest of senses is complete and final? (605)
------------------------------
70. நள்ளாமே போக நசை யாதும் தன் மனத்தால்,
விள்ளாமே ஆன்ம நிட்டை மேவலே, தெள்ளியோர்
உண்ணா விரத உபவாசத்து உண்மை எனக்,
கண்ணா நின்று ஆசரிப்பர் காண். (678)
நள்ளாமே - விரும்பாமலே; விள்ளாமே - விடாமல்; மேவலே - இருப்பதே; தெள்ளியோர் - நற்புத்தி உடையோர்; கண்ணா நின்று - கண்ணைப் போல் கருதி.
70. Absence of mental craving for sense enjoyment is true fasting. Abidance in the Self is true worship, hence, those with pure, clear wisdom, cherish as most precious, this fasting and this worship. (678)
------------------------------
71. ஓட்டை அடைத்து உள் உணர்வு தேக்காது,
பூட்டை உடைத்துப் பொறி வழிப் போக்கல்,
கோட்டை இடித்து குள நீரைப் போக்கி,
நாட்டை அழிக்கும் நவைச் செயல் ஆமே. (686)
71. Instead of plugging holes, and keeping Awareness still within, to break the lock and spill it through the senses, is despicable, like demolishing the bank and draining out the tank, to devastate the land. (686)
------------------------------
72. வேட்கையால் மேல்மேல் விழுமம் விளைவு அறிந்து, அவ்
வேட்கை அற விட்ட விழுமியோர், மேற் கொளும் நேர்
ஆன்ம விசாரத்தால் அடைவர் அகத்து, அந்தம் இல் பேர்
ஆன்ம ரச அநுபவம். (764)
விழுமம் - துன்பம்; விழுமியோர் - பெரியோர்.
72. Seeing that desires, bring in their wake, increasing sorrow, noble ones, renouncing all desires, begin direct self-enquiry and attain the infinite bliss, of the Self-Awareness within. (764)
------------------------------
73. மைய உளத்து மடுக்கும் உணர்வு உறுங்காறு,
ஐ உணர்வு சற்றும் அடங்காது, மையல் ஆம்
ஐ உணர்வு முற்றும் அவியுங்காறு, எய்தாது
மெய் உணர்வு ஆம் இன்ப விளைவு. (784)
மைய - நடுவு; மடுக்கும் - அடையும்; காறு - வரை; ஐ உணர்வு - பஞ்ச இந்திரிய உணர்வு.
73. Until to taste the bliss at the Heart's core, the five senses will never subside. Till these distracting senses utterly die, you will not gain true Being's bliss. (784)
------------------------------
